Hercules (Duitsland)(1932-1933)

Hercules

Hercules is een Duits fietsenmerk van Hercules GmbH dat behoort tot ZEG en het hoofdkantoor heeft in Keulen en een verkoopkantoor in Emstek. Het gaat terug naar het in Neurenberg gevestigde Hercules Werke GmbH, een fabrikant van fietsen en motorvoertuigen, oorspronkelijk gevestigd in Neurenberg. De productiefaciliteit was een essentieel onderdeel van de voormalige motorfietsindustrie van Neurenberg en werd van 1958 tot 1995/96 gerund door Sachs Fahrzeug- und Motorentechnik GmbH.

In 1985 werd onder het merk Hercules de eerste e-bike op de markt gebracht . Fietsen van het merk Hercules worden sinds 2003 geproduceerd in Tószeg, Hongarije en in Azië.

Het bedrijf werd op 5 april 1886 opgericht door Carl Marschütz (* 1863 in Burghaslach, † 19 april 1957 in Los Angeles) als Velozipedfabrik Carl Marschütz & Co. aan de Bleichstrasse in Neurenberg. Nadat de broer van de oprichter, Heinrich Marschütz, als commercieel manager bij het bedrijf kwam, opereerde het vanaf 1887 als de Neurenbergse Velocipede-fabriek Hercules. Het bedrijf groeide snel. Al in 1888 moest de productie vanwege ruimtegebrek naar de Fürther Straße 61 verhuizen. In 1890 waren er 75 medewerkers die 1000 fietsen maakten. Vier jaar later waren het er twee keer zoveel, goed voor 4.700 fietsen. In 1895 kwam een ​​nieuw gebouwd bedrijfspand aan de Fürther Straße 191–193 beschikbaar. In 1896 had Hercules ongeveer 250 werknemers in dienst en produceerde 6.500 fietsen. In 1897 werd het bedrijf omgezet in een naamloze vennootschap.

Uit een advertentie uit 1905 blijkt dat het bedrijf naast de productie van normale fietsen ook transportfietsen, brancards en ambulances vervaardigde en verkocht. Van 1905 tot 1907 vervaardigde Hercules ook korte tijd motorfietsen. Pas in 1928 werd het echter de moeite waard om weer motorfietsen te bouwen, omdat er in het Duitse Rijk geen rijbewijs- en belastingvereisten meer bestonden voor motorfietsen met een cilinderinhoud van minder dan 200 cm³. Hercules had altijd motoren van derden in het landingsgestel geïnstalleerd. Toen Fichtel & Sachs (F & S) in 1930 in Schweinfurt begon met de productie van motoren, werden deze onmiddellijk gebruikt in de Hercules. De samenwerking met Fichtel & Sachs bestaat al sinds het begin van de eeuw onder meer in het fietsensegment. was erg strak vanwege de torpedo-vrijloopnaaf. Hercules vestigde zich in het marktsegment van lichte motorfietsen tot 200 cm³ en fietsen met hulpmotoren.

De nationaal-socialisten maakten een einde aan de carrière van Carl Marschütz. Hij was joods en moest naar Californië emigreren – de werken van Hercules waren geariseerd. De gebroeders Marschütz moesten hun aandelen ver onder hun waarde verkopen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd 75 procent van de Hercules-fabriek verwoest door de luchtaanvallen op Neurenberg. De overige gereedschappen en machines werden door de Amerikanen gedemonteerd en naar het buitenland verkocht. Pas in 1946 kon de fietsenproductie op bescheiden schaal worden hervat. Vanaf 1949 werden er weer motorfietsen geproduceerd. De nieuwe eigenaar van de fabriek was Dresdner Bank. In 1956 werden de Hercules-fabrieken overgenomen door de in Fürth gevestigde Grundig Group, maar twee jaar later werden ze via stromannen overgenomen door Fichtel & Sachs AG. Omdat concurrerende bedrijven ook F&S-motoren gebruikten, bleef de integratie in de Sachs Group tot 1962/63 geheim. In 1965 nam F&S ook Zweirad-Union (DKW, Express en Victoria) over. De productie van Hercules-bromfietsen werd aanvankelijk verplaatst naar de voormalige Zweirad-Union-fabriek aan de Nopitschstrasse 70 in Neurenberg. Dit werd later het hoofdkantoor van de Neurenberg Hercules Werke GmbH. Toen de merknaam ‘Hercules’ sindsdien niet meer in het buitenland mocht worden gebruikt, werden de verkoopnamen ‘Sachs’ of ‘DKW’ gebruikt. Van 1993 tot 1996 verkocht Hercules onder eigen naam scooters van Peugeot.

Tussen 1987 en 1991 nam Mannesmann de Fichtel & Sachs Groep over. De fietsendivisie Hercules werd in 1995/96 samen met het merk ‘Hercules’ verkocht aan de Nederlandse ATAG Cycle Group. De productie van fietsen in Neurenberg kwam ten einde. Het merk werd tot 2014 gebruikt door Accell Germany GmbH. In 1997/98 stopte Fichtel & Sachs met de productie van motoren. De voormalige productie van Hercules-motorfietsen werd omgedoopt tot “Sachs Fahrzeug- und Motorentechnik” en in 1998 verkocht aan de Nederlandse Whinning Wheels Group (Koch-Kleeberg Group). In 2001 verwierf een groep Hercules-managers de overblijfselen van het bedrijf, dat sindsdien de merknaam “Sachs Bikes” gebruikt. In 2004 werd de productielocatie aan de Nopitschstrasse ontruimd en sindsdien vindt de productie voornamelijk in China plaats, waarbij gebruik wordt gemaakt van Honda- motoren. De ontwikkeling en verkoop vinden nog steeds plaats in Neurenberg. In oktober 2008 veranderde het bedrijf in “SFM GmbH”.

In 2014 kocht ZEG de rechten op het merk Hercules van Accell Group.

Hercules bouwde vanaf 1898 vrachtwagens met elektrische motoren en vanaf 1905 met verbrandingsmotoren. Er werden modellen met een laadvermogen van 1,25 tot 3 ton met zelfontwikkelde motoren aangeboden. Vanaf 1912 werden er ook vrachtwagens gebouwd met zowel ketting, als cardanaandrijving. In het begin was het een lichte vrachtwagen met verbrandingsmotor en een laadvermogen tot 1,25 ton, ontworpen als stadsvoertuig. Volgens een begeleidende brief uit 1909 beschikte de vrachtwagen over een tweecilindermotor van 14 pk, die een topsnelheid van 18-20 km/u mogelijk maakte. Dit model kostte 7.000 mark en de meerprijs voor dubbele ontsteking (magneet en batterij) was 200 mark. Al snel volgden zwaardere modellen voor een laadvermogen van 3 tot 4 ton. Vervolgens groeide de vrachtwagenbouw uit tot een belangrijke tak van het bedrijf. Fietsen zijn en blijven door de jaren heen altijd het hoofdproduct.

Hoe de vrachtwagenbouw zich uitbreidde, bleek niet alleen uit de bouw van een nieuwe hal, maar vooral uit de prijslijst nr. 111 uit 1916. Maar liefst 6 basismodellen met motoren tussen de 22 en 44 PK en een laadgewicht van 1 Er werd 5 tot 5 ton aangeboden. Op deze chassis werden naar wens van de koper opbouwen gemonteerd. Op de genoemde prijslijst stonden 36 verschillende uitvoeringen met afbeeldingen. Er waren varianten voor alle wensen en doeleinden, ook vrachtwagens voor de Koninklijke Beierse Post. Ook speciale medische voertuigen maakten deel uit van het programma. Na de Eerste Wereldoorlog had de vrachtwagenproductie weinig succes en moest worden stopgezet toen de economische crisis in 1928 uitbrak.

Tussen 1932 en 1937 werd een klein aantal tweezits driewielers met ingebouwde motor van ILO met een cilinderinhoud van 200 cc geproduceerd. Het voertuig mocht zonder rijbewijs rijden en was vrijgesteld van motorrijtuigenbelasting.

Een tweede bron bevestigt de constructie van dergelijke voertuigen. Dienovereenkomstig werden in 1932 alleen prototypes gemaakt. De productie liep van 1933 tot 1934. In 1935 werden vier voertuigen geregistreerd en in 1936 nog één. De Ilo-motor was een eencilinder tweetaktmotor met een cilinderinhoud van 198 cm³ en een vermogen van 5,5 pk. Tegen meerprijs was een grotere motor met een cilinderinhoud van 250 cm³ verkrijgbaar. Hij werd achterin gemonteerd en dreef het enkele achterwiel aan. De wielbasis was 228 cm, de spoorbreedte was 123 cm en het leeggewicht was 348 kg.

Een andere bron vermeldt dat er in 1933 op de IAMA driewielers werden gepresenteerd. Ze hadden ILO-motoren met een cilinderinhoud van 200 cm³ en 250 cm³.

Hercules Modellen

 - 
English
 - 
en
Finnish
 - 
fi
French
 - 
fr
German
 - 
de
Hungarian
 - 
hu
Italian
 - 
it
Japanese
 - 
ja
Portuguese
 - 
pt
Slovak
 - 
sk
Spanish
 - 
es
Dutch
 - 
nl