Amphicar (Duitsland)(1961-1968)

Amphicar was een Duits automerk.

De ontwerper Hans Trippel ontwikkelde in 1960 een amfibievoertuig. Hij liet het bouwen van 1961 tot 1968, voornamelijk in Berlijn-Wittenau bij de Deutsche Waggon- und Maschinenfabrik (DWM) (voorheen: Deutsche Waffen- und Munitionsfabriken AG ). De carrosserieën werden aanvankelijk geproduceerd door Industrie-Werke Karlsruhe AG (IWK) in een voormalige DWM- wapenfabriek in Lübeck-Schlutup. In Duitsland was het voertuig vanaf 1962 verkrijgbaar voor een prijs van 10.500 DM (op basis van de huidige koopkracht en gecorrigeerd voor inflatie: 23.274 euro). DeAmphicar Vertriebsgesellschaft uit Wuppertal-Elberfeld verkocht de voertuigen.

Het idee voor een civiele amfibievoertuig kwam uit de Verenigde Staten. Gehoopt werd dat er een markt zou zijn onder vissers en sportjagers in het Amerikaanse merenlandschap van 300.000 meren. In feite werd een aanzienlijk deel van de productie naar de Verenigde Staten geëxporteerd. Vanwege de hoge prijs, die destijds ongeveer de waarde van twee VW Kevers was kwamen overeen, maar er werden niet genoeg voertuigen verkocht. De verkoop verliep zo traag dat drie jaar na het einde van de productie nieuwe auto’s konden worden gekocht die op de dump stonden en werden aangeboden met bouwjaardetails in 1964 en 1965 tegen een gereduceerde prijs van DM 8385. Omdat de weinige enthousiastelingen destijds goedkoop reserveonderdelen konden inslaan, was het onderhoud goedkoop. De Amerikaanse ondernemer Hugh Gordon uit Santa Fe Springs, Californië, nam grote delen van de reserveonderdelen en productiemachines over.

In de door de VDA gepubliceerde jaarboeken “Feiten en cijfers van de motorvoertuigenindustrie” staat geen informatie over het aantal eenheden dat jaarlijks voor het merk Amphicar wordt geproduceerd, zodat de deur openstaat voor speculatie in dit opzicht.

In West-Duitsland: 1961: 0, 1962: 7, 1963: 91, 1964:?, 1965: 44, 1966: 63, 1967: 85, 1968: 51, 1969: 16 eenheden. Hieruit blijkt dat de prijsverlaging in 1963 enerzijds het aantal registraties deed toenemen, maar dat er na het einde van de productie (1965) nog steeds een aantal voertuigen in dumpveld lagen die (waarschijnlijk tegen prijzen ver onder de productiekosten) tot 1969/70 moeizaam aan de man konden worden gebracht.

Het enige model was een amfibievoertuig. De open carrosserie bood plaats aan vier personen. Een viercilindermotor achterin dreef de achterwielen aan.

Amphicar Modellen